ONE UN for AFGHANISTAN

Return and Reintegration

Return and Reintegration

Category:Return and Reintegration,Six Thematic Areas

Approximately 1 in 4 Afghans have been displaced at one point in their lives and since 2002 more than 6 million Afghans have returned from neighbouring countries. In 2016 and 2017, over 1 million Afghans came home from Iran, Pakistan and other countries, with many settling in Kabul or Nangarhar provinces. The UN’s collaborative efforts in this sector support the Government’s vision to ‘ensuring a better future for our refugees, returning migrants and internally displaced people’, highlighting that returnees and IDPs are a valuable source of human capital that can contribute to economic growth and development.

UN agency programmes, particularly in the areas of high return and displacement contribute to the achievement of the following outcomes which impact returnees, IDPs and host communities:

  1. Increase access to basic services for community resilience and social cohesion;
  2. Improve access to adequate land and housing;
  3. Improve access to livelihoods and jobs through market based programming;
  4. Facilitate voluntary, gradual and safe return, regular and responsible migration and mobility by implementing well-planned and managed policies; and
  5. Ensure access of the returnees, displaced populations, and host communities to the infrastructure services in areas of high return and displacement, including (or particularly) in the returnee townships.

بازگشت و ادغام مجدد: بطور تخمینی از هر چهار افغان یک نفر آن در طول زنده گی شان از محلات اصلی شان بیجا گردیده اند و از سال ۲۰۰۲ بدینسو بیش از شش ملیون افغان از کشور های همسایه دوباره به کشور عودت نموده اند. در سالهای ۲۰۱۶ و ۲۰۱۷، بیشتر از یک ملیون افغان از ایران، پاکستان و سایر کشور ها به کشور بازکشت نمودند که تعداد زیادی از آنها در ولایات های کابل و ننگرهار جابجا گردیدند. تلاشهای جمعی ملل متحد در این سکتور از آرمان حکومت نسبت به “تأمین آیندۀ بهتر برای مهاجرین، بازکشت پناهنده گان و مردمان بیجاشدۀ داخلی” حمایت می کند و تأکید براینکه عودت کننده گان و بیجاشده گان داخلی یک منبع با ارزش سرمایۀ بشری بوده و میتوانند در رشد و انکشاف اقتصادی کمک کنند میباشد.

برنامه های ادارات ملل متحد، به ویژه در ساحاتی که مهاجرین عودت کننده و بیجاشده گان داخلی تعداد شان زیاد است، در بدست آوردن نتایج ذیل که عودت کنندده گان، بیجاشده گان داخلی و جوامع میزبان را متأثر میسازد کمک میکند

۱.  افزایش دسترسی به خدمات اساسی جهت تقویت پایداری اجتماعات میزبان و تامین همزیستی اجتماعی؛

۲.  بهبود بخشیدن دسترسی به زمین و اسکان مناسب؛

۳.  بهبود بخشیدن دسترسی به معیشت و اشتغال از طریق برنامه های مبتنی بر مارکیت یا بازار؛

۴.  تسهیل نمودن بازگشت دواطلبانه، تدریجی، مصئون و مسئوولانۀ پناهنده گان و تحرک از طریق تطبیق پالیسی های بهتر پلان شده و مدیریت شده؛ و

۵.  حصول اطمینان از دسترسی مردمان عودت کننده و بیجاشده و همچنان جوامع میزبان به خدمات زیربنایی در ساحاتی که در آن رقم بازگشت کنندگان و بیجاشدگان بالا است، بشمول (یا به ویژه) در شهرک های عودت کننده گان

 

راستنیدنه او له ټولنې سره بیا یو ځای کیدنه: د ۲۰۰۲ کال راهیسې د نږدې څلورو افغانانو له جملې څخه یو تن په خپل ژوند کې یو و ار بې ځایه شوی او د څه باندې ۶ میلیونو څخه زیات افغانان د ګاونډیو هیوادونو څخه خپل هیواد ته ستانه شوي. په ۲۰۱۶ او ۲۰۱۷ کلونو کې، د ایران، پاکستان او نورو هیوادونو څخه د یو میلیون څخه زیات افغان کډوال هیواد ته ستانه شوي چې  زیاتره يې په کابل او ننګرهار ولایت کې میشت شوي.

په دې برخه کې د ملګرو ملتونو د همکاري هڅې د افغانستان د هغه لید ملاتړ کوي چې موخه يې  زموږ د ګډوالو، راستنیدونکو کډوالو  او داخلي بې ځایه شویو کسانو لپاره د یوې ښې راتلونکې څخه ډاډ حاصلول دي ، د دې مطلب په څرګندولو سره چې راستنیدونکي کډوال او داخلي بې ځایه شوي کسان د بشري ځواک یوه ارزښت لرونکې سرچینه ده، کولای شي د اقتصادي ودې او پراختیا سره مرسته وکړي.

 د ملګرو ملتونو د ادارو پروګرامونه، په خاص ډول په هغو ساحو کې چیرې چې په زیات شمیر کې کډوال او بې ځایه شوي کسان خپلو مینو ته ستنیږي د لاندې پایلو د ترلاسه کولو سره مرسته کوي کوم چې راستنیدونکي، داخلي بې ځایه شوي کسان او کوربه ټولنې متاثره کوي

۱.  د ټولنې د انعطاف پذیري او ټولنیز ارتباط لپاره بنسټیزو خدمتونو ته زیات لاسرسی؛

۲. مناسبې ځمکې او کور ته ښه شوی لاسرسۍ؛

۳. د بازار پر بنسټ د پروګرامونو د جوړولو له لارې معیشت او کارونو ته ښه لاسرسی؛

۴. د ښو پلان شویو او منظمو پالیسې ګانو د پلې کولو له لارې د خپلې خوښي، تدریجي او خوندي راستنیدنې، منظمې او ابرومندې راستنیدنې او خوځښت لپاره د اسانتیاوو برابرول؛ او

۵. په هغو ساحو کې چې د راستنیدنې او بې ځایه کیدنې کچه لوړه ده،  (یا په ځانګړي ډول) د راستنیدونکو په ښارګوټو کې زیربنايي خدمتونو ته د راستنیدونکو، بې ځایه شویو کسانو او کوربه ټولنو د لاسرسي څخه ډاډ